حماسه‌ی فولاد خوزستان: نبض آهن و حرکت

ای کاروان‌های آهن و آتش! ای قافله‌های بی‌وقفه‌ی جاده و ریل! بشنوید ندای تاریخ را: این خاک، سرزمین آفرینش حماسه‌هاست.

در جاده‌ها:

از دل کوه‌ها و گذر از رود خروشان، کاروان‌های سترگ با عزمی پولادین پیش می‌تازند. هر تریلی، ارابه‌ی جنگی‌ست که گنجینه‌ی ملی را بر دوش می‌کشد. صدای غرش موتورها، سرود پیشرفت است. مه در کریدورهای کوهستانی می‌شکافد و باران در جاده‌های جنوبی گرد راه می‌خورد، ولی کاروان نمی‌ایستد. زیرا پشت هر بار، نفس یک ملت می‌تپد.

بر ریل‌ها:

مارهای فولادین بر پیکر زمین می‌خزند و آواز شکوه سر می‌دهند. قطارهای باری، اژدهایانی هستند که آتش صنعت را در دل خود شعله‌ور نگه داشته‌اند. پل‌ها از خلیج‌همیشه‌فارس تا دامنه‌های البرز، استوار چون پهلوانان باستانی، گذر این اژدهایان را میسر می‌سازند. ریتم چرخ‌ها بر ریل، طبل‌های جنگ اقتصادی‌اند و ما سربازان این میدانیم.

و خط قرمز ما:

اما در قلب این طوفان حرکت، کوره‌هایی می‌سوزند که گرمای‌شان از آتش عشق می‌جوشد. فولاد خوزستان، تنها یک کارخانه نیست؛ دژ استوار ایران زمین است. از آنجاست که ستون‌های فولادی برمی‌خیزند تا پیکر راه‌آهن و پل‌ها و سازه‌ها را استوار کنند. از آنجاست که آتش تولید، خاموشی‌ناپذیر می‌شود.

هر ریل، از گرمای کوره‌هایش جان گرفته و هر تیرآهن، با عرق چهر کارگرانش شکل یافته. پس خط قرمز ما، خط دفاع از این آتشگاه تولید است. اگر کاروان‌های جاده و ریل، رگ‌های حیات این مرزوبوم هستند، فولاد خوزستان قلب تپنده‌ی آن است.

پس بشکوه باد این پیوند ناگسستنی!

ما حافظان این مسیرها هستیم، از بیابان‌های سوزان تا گذرگاه‌های برفی. اما یادمان باشد که نگهبان آن آتش مقدسیم که در خوزستان می‌افروزد موتور محرک این کاروان عظیم را.

حرکت متوقف نمی‌شود، کاروان می‌تازد، ریل‌ها می‌لرزند و فولاد می‌سازد.

این حماسه‌ی ماست: حمل و نقل ایران، به پیش، همیشه به پیش، با خونی از جنس فولاد خوزستان در رگ‌هایش!